Posts Tagged ‘منتظری’

احمد منتظری در پاسخ به هاشمی رفسنجانی: اگر با فرياد آيت‌الله منتظری همراهی می شد، امروز شاهد اين همه ظلم و شکنجه نبوديم

2011/05/19

جــرس: در پی اظهارات هاشمی رفسنجانی در جريان مصاحبه با سايت آينده، و بيان مواردی از ده سال اول انقلاب، احمد منتظری با ارسال جوابيه ای به اين اظهارات، خطاب به رئيس مجلس وقت ايران خاطرنشان کرد «اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری مسأله شکنجه در زندان‌ها را مطرح می‌کرد، به جای بايکوت کردن و حبس اطرافيان و وابستگان و در نهايت حصر خود ايشان، با متجاوزين به حقوق مردم برخورد می‌شد، آيا امروز شاهد شکنجه‌های قرون وسطايی در زندان‌ها بوديم؟! »

به گزارش سايت دفتر مرحوم آيت الله منتظری، پسر اين مرجع تقليد در پاسخ به برخی اظهارات رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام خطاب به او يادآور شده است «اگر آن روز که آيت‌الله منتظری پس از فتح خرمشهر و در زمان اقتدار رزمندگان عزيز پيشنهاد اتمام جنگ را مطرح نمود، پذيرفته می‌شد، آيا شاهد اين همه خسارات جانی و مالی بوديم و آيا لازم می‌شد جام زهری نوشيده شود؟!

متن جوابیۀ احمد منتظری به هاشمی رفسنجانی به شرح زير است:

آقای هاشمی رفسنجانی زيد عزّه
پس از عرض سلام و آرزوی سلامتی برای شما و خانواده محترم
مصاحبه اخير جنابعالی با سايت آينده از اين نظر که خواسته‌ايد ناگفته‌هايی را بيان نماييد قابل تقدير است اما چون به حافظه خود اعتماد نموده‌ايد، مشتمل بر مطالب خلاف واقع نيز هست که چه بسا تاکنون خوانندگان تذکر داده‌اند.

همچنين لازم است اين نکته را يادآوری نمايم که ذکر خاطرات شخصی و تکرار کلمات عاميانه، که در يک جوّ دوستانه و صميمی و زمان خاصی مطرح شده، باعث شده است بسياری از دوستان تلقی توهين نمايند و با حالتی ناباورانه مطالب مصاحبه حضرتعالی را بيان می‌نمايند. البته اينجانب يقين دارم چنين قصدی نبوده ولی لازم دانستم جنابعالی را به اين نکته آگاه نمايم.

اختلاف در ديدگاه‌ها و راهکارها امری بسيار طبيعی است. به عنوان مثال محرم دانستن مردم به عنوان صاحبان اصلی مملکت و شفاف بودن با آنان و انتقاد علنی از مسئولين، که شيوه مرحوم آيت‌الله العظمی منتظری بود، برای شما قابل قبول نبود؛ ولی آيا هنوز هم بر اين نظر خود پابرجا هستيد؟

ملاقات کنندگان با آيت الله منتظری – علاوه بر مردم عادی- مقامات و شخصيت‌ها از قبيل وزرا و نمايندگان مجلس و مسئولين قضايی و ائمه جمعه و روحانيونی بودند که هر کدام گزارش ها و اطلاعات مستندی را به ايشان منتقل می‌کردند که موجب احساس تکليف برای معظم‌له می‌شد.

در مورد وضع زندان‌ها و اعدام‌ها منابع خبری و مستندات ايشان علاوه بر موارد فوق، گزارش های هيئت عفو امام و نيز نمايندگان ايشان در زندان‌ها بودند و منابع اطلاعات ايشان در مورد جبهه‌ها، فرماندهان و رزمندگانی بودند که در صحنه جنگ حضور داشتند.

آيا سزاوار است اعتماد کردن به گزارش های مستند را «زود قضاوت کردن» و «شنيده‌ها را مطرح کردن» ناميد؟

اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری فرياد دفاع از جان و مال و آبروی دگرانديشان و مخالفين را سرمی‌داد، جنابعالی و دوستان نيز همراهی می‌‌نموديد و اين ارزش‌های والای انسانی را ارج می‌نهاديد، آيا امروز شاهد اين همه بی حرمتی به فعالان سياسی و منتقدين و حتی مراجع تقليد و عالمان و دانشمندان بوديم؟!

اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری مسأله شکنجه در زندان‌ها را مطرح می‌کرد، به جای بايکوت کردن و حبس اطرافيان و وابستگان و در نهايت حصر خود ايشان، با متجاوزين به حقوق مردم برخورد می‌شد، آيا امروز شاهد شکنجه‌های قرون وسطايی در زندان‌ها بوديم؟!

اگر آن روز که آيت‌الله منتظری پس از فتح خرمشهر و در زمان اقتدار رزمندگان عزيز پيشنهاد اتمام جنگ را مطرح نمود، پذيرفته می‌شد، آيا شاهد اين همه خسارات جانی و مالی بوديم و آيا لازم می‌شد جام زهری نوشيده شود؟!

اگر آن روز که آيت‌الله منتظری فرياد می‌زد که نظام ما وقتی ارزشمند است که قائم به شخص يا اشخاص نبوده و جمهوريت و اسلاميت آن بايد اصل و پابرجا باشد، او را همراهی می‌کرديد، آيا اين همه ضربه به جمهوريت و اسلاميت نظام وارد می شد؟!

اگر آن روز که…

اگر …
اميدوارم جنابعالی و همه دوستان واقعی نظام و کشور با همدلی و اتحاد و گذشت در جهت اصلاح امور گام برداشته و در راه خدمت به مردم موفق باشيد.

احمد منتظری
بيست و نهم ارديبهشت ماه ۱٣٩۰
گفتنی است اخيرا هاشمی رفسنجانی در گفت و گويی مطالبی در مورد برکناری آيت الله منتظری از قائم مقامی رهبری ايراد کرده بود.

Advertisements

سال ۱۳۸۹ و نامه‌هایی خطاب به رهبر ایران

2011/03/20

بهاره دهقان

روزنامه‌نگار

در سالی که گذشت، انبوهی از نامه های سرگشاده در مورد تحولات سیاسی و اجتماعی ایران خطاب به مسئولان سیاسی و مراجع مذهبی و بین المللی، منتشر شد که بیشتر آنها تا پایان سال همچنان بی پاسخ ماند.

از میان این نامه ها، آنچه که خطاب به آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران منتشر شده به ویژه از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ چون در آنها به برخی از مهمترین رخدادها و مهمترین پرونده های قضایی و روند تحولات سیاسی و اجتماعی کشور اشاره شده است.

نامه‌های بهاری

بهار سال ۱۳۸۹ در حالی آغاز شد که بسیاری از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و برخی از چهره های سیاسی منتقد و مخالف دولت ایران همچنان در حبس بودند. در روزهای آغاز فروردین، گروهی از کسانی که در تجمع های اعتراضی بازداشت شده بودند، با انتشار نامه ای سرگشاده از داخل زندان، خود را «قربانیان بی نام و نشان» اعتراضات انتخاباتی خواندند و نوشتند که برخی از آنان به دلیل «تماشای تجمع های اعتراضی و همراهی با سکوت معترضان» به اتهاماتی چون «محاربه، توهین به مقامات و تبلیغ علیه نظام اسلامی» متهم شده اند.

همزمان نامه سرگشاده بیش از چهل سینماگر و نویسنده ایرانی منتشر شد که در آن بر «حقِ آزادیِ بیان و حق اعتراض به نقض حقوق اجتماعی، صنفی و شهروندی در حال و آینده» تأکید شده بود.

در این نامه از جمله آزادی بی قید و شرط محمد نوری زاد، نویسنده و فیلمساز ایرانی درخواست شده بود، اما محمد نوری زاد که از سه ماه پیشتر و در پی نگارش نامه های انتقاد آمیزش خطاب به رهبر ایران، به اتهام توهین به مسئولین و تبلیغ علیه نظام بازداشت شده بود، حتی از مرخصی نوروزی هم محروم ماند.

او که در دادگاه بدوی به سه سال و نیم حبس تعزیری و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده بود، بار دیگر در نخستین روز اردیبهشت ماه، در چهارمین نامه سرگشاده اش خطاب به آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران، نوشت: «شما، امروز رهبر کدام مردمید؟ من مردم فراوانی برای شما نمی‌بینم. رهبری، آن هم بر حداقل مردم، که غرورآفرین نیست.»

آقای نوری زاد همچنین، در نهم خرداد ماه در پنجمین نامه اش خطاب به رهبر ایران، به وجود قدرتی در سایه اشاره کرد که مطیع رهبر نیست؛ » قدرتی که یک‌جا از حنجره رییس‌جمهور نامتعادل بیرون می‌خزد، و در جای دیگر از امضای نمایندگان مجلس جاری می‌شود، و برای گشودن موانع پیش رو، به قاضیان مرعوب دستگاه قضا تحکم می‌کند.»

او در این نامه حامیان دولت را «بانیان اصلی فتنه» خواند و آنان را به برنامه ریزی برای خلق حادثه و ایجاد بحران در نیمه دوم خرداد متهم کرد.

ماجرای ۱۴ خرداد

روز ۱۴ خرداد، در مراسم سالگرد درگذشت آیت الله روح الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در محل آرامگاه او، عده ای از حاضران با بر هم زدن آرامش، از ادامه سخنرانی حسن خمینی، نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی جلوگیری کردند.

اما رهبر ایران در این مراسم با اشاره به شمشیر کشیدن برخی از یاران پیامبر اسلام در مقابل حضرت علی، امام اول شیعیان، مخالفان حکومت ایران را مورد نکوهش قرار داد.
این بار، محمد نوری زاد از داخل زندان، در نامه ای خطاب به حسن خمینی، از برخورد صورت گرفته با او انتقاد و رهبر ایران را به شعله ورتر کردن آتش فتنه متهم کرد.

عبدالکریم سروش، متفکر دینی و از منتقدان حکومت ایران هم در نامه سرگشاده ای خطاب به آیت الله علی خامنه ای، از او خواست «ردای نا باندام ریاست را از تن بیرون کند.»

عبدالکریم سروش، در نامه اش رهبر ایران را به «آدم» تشبیه کرد که «از میوه ممنوعه ولایت خورده و برهنه و بی‌پناه در بهشت ایستاده،» و فرمان هبوط او برای فرو افتادن از بهشت جاودان به زمین خاکی صادر شده است.

در این نامه، رهبری حکومت ایران به بیماری تشبیه شده بود که «مالیخولیای دشمن ستیزی در او قوت گرفته، برای ناقدان، جرم‌های جاسوسی و ناموسی می تراشد و آنان را به زجر و زنجیر می کشد، مداحان را می‌خرد، نقادان را می‌درد و رقیبان را سر می‌برد؛ جامه ریاست و ولایت را بر اندام او نیک نبریده اند و روح خسته و خواب آلوده تاریخ در نیمه شبی ‌تاریک، کلید این ملک را ناسنجیده به دست او داده است؛ ولایت معنوی که از ابتدا نداشته، ولایت سیاسی را هم در انتها درباخته است.»

در اواخر مرداد ماه، متن ششمین نامه محمد نوری زاد خطاب به رهبر ایران، هم منتشر شد که در آن آیت الله خامنه ای به خودی و غیرخودی کردن مردم، خوار و خفیف کردن قانون، رواج اعتیاد و بیکاری و مصرف گرایی، رواج ریا و دروغ و چاپلوسی و مسئولیت ناپذیری، مهاجرت نخبگان به خارج از کشور به دلیل بر سر کار بودن نالایقان و ناشایستگان، محکومیت معترضان و منتقدان به شکنجه و زندان و انفرادی، برقرار کردن نظارت استصوابی و کشیدن هاله ای از تقدس به دور رهبری متهم شده بود.

نامه درویشان

در میانه تابستان، پایگاه خبری مجذوبان نور، سایت رسمی دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی، در نامه ای سرگشاده خطاب به رهبر ایران از برخوردهایی که با پیروان این سلسله می شود انتقاد کرد و بی خبری رهبران حکومت از آن را غیر قابل قبول دانست.

در این نامه به اقدامات «سازماندهی شده» عاملان حکومت علیه دراویش، از جمله تخریب حسینیه های آنان، ممانعت از برگزاری مراسم آنها، اخراج دراویش از ادارات و مراکز فرهنگی، ضرب و شتم، بازداشت و محکومیت دراویش به تحمل حبس، شلاق و تبعید اشاره شده بود.

نامه سرگشاده درویشان نعمت اللهی گنابادی، برخورد نهادهای دولتی با آنان را متوقف نکرد؛ زیرا به دنبال آن گزارش های دیگری از احضار، بازداشت، ارعاب و تهدید دراویش این سلسله منتشر شد.

نامه‌های رمضان

در هفته اول شهریور ماه، همزمان با شب های قدر، از «محاصره» منزل مهدی کروبی، از رهبران مخالفان دولت، توسط نیروهای بسیج و «لباس شخصی» گزارش هایی منتشر شد.

فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در نامه سرگشاده ای خطاب به رهبر ایران ضمن اعتراض به این مزاحمت ها، محاصره کنندگان را گروهی سازماندهی شده خواند که خود را سرباز ولایت می نامند.

یک هفته بعد، متن نامه سرگشاده مهدی کروبی خطاب به مردم ایران منتشر شد که در آن با اشاره به حمله کنندگان به منزلش آمده بود: «الحق که این عده قلیل روی شعبان بی مخ ها و اوباش درباری را سفید کردند.»

او در این نامه سرگشاده، جناح حاکم را به «خوردن رای مردم و به گلوله بستن پرسش کنندگان و به زندان انداختن منتقدان و دوختن دهان مطبوعات» متهم کرده بود.

از سوی دیگر، عبدالله مومنی، مسئول ستاد انتخاباتی مهدی کروبی در انتخابات خرداد ۱۳۸۸، از داخل زندان اوین در نامه ای خطاب به آیت الله خامنه ای، رهبر ایران، بازجویان خود را به شکنجه شدید و گرفتن اعتراف اجباری متهم کرد و محاکمه اش را نمایشی خواند.

عبدالله مومنی، چند روز پس از انتخابات به اتهام تبانی با هدف اقدام علیه امنیت کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام دستگیر شد و سپس حکم نهایی ۴ سال و ۱۱ ماه حبس دریافت کرد.

نامه‌هایی در مورد زندانیان سیاسی

روز شنبه ۲۰ شهریور، متن نامه پروفسور آنتونی فورستر، یکی از مقامات ارشد آموزشی دانشگاه دورهام بریتانیا خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای منتشر شد که در آن از رهبر ایران خواسته بود»به خاطر عدالت» از قدرتش برای تضمین رسیدگی سریع تر و عادلانه تر به اتهامات وارد شده به احسان عبده تبریزی استفاده کند.

احسان عبده تبریزی، دانشجوی دوره دکترا در موسسه مطالعات اسلامی و خاورمیانه دانشگاه دورهام، در ارتباط با اعتراضات به نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری به هفت سال حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین، در آغازین روزهای بهمن ماه، بیش از صد و سی روشنفکر، نویسنده و استاد دانشگاه جهان با ارسال نامه ای به آیت الله علی خامنه ای، آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله ابراهیم یزدی را درخواست کردند.

ابراهیم یزدی که در این نامه «سالمندترین زندانی سیاسی ایران و جهان» خوانده شده بود، دبیرکل نهضت آزادی ایران است. او که وضع جسمی مساعدی ندارد، آخرین بار در مهرماه ۱۳۸۹ در اصفهان بازداشت شده است.

نامه های پایان سال و تصمیم خبرگان

در آغازین روزهای زمستان، متن نامه سرگشاده فرخ نگهدار، از فعالان سیاسی در خارج از کشور، خطاب به آیت الله خامنه ای منتشر شد که در آن تظاهرات طرفداران حکومت ایران و حمل هزاران تصویر رهبر ایران، «خامنه ای ستایی»، «یک فاجعه» و «تکرار به عرش اعلا بردن محمد رضا پهلوی و برخی دیگر از رهبران سیاسی اقتدارگرا»، توصیف شده بود.

فرخ نگهدار، در نامه اش، اطرافیان رهبر ایران را «فردوست صفتانی» خواند که ریشه اجتماعی ندارند و قدرت آنان بیشتر ناشی از تسلط بر دستگاه های امنیتی – نظامی و دسترسی به منابع مالی دولتی است و «به وضوح دارند از رهبر ایران یک آریامهر می سازند.»

در این نامه آمده بود: «وجدان جامعه ما امروز قانع است که همه قانون شکنی ها و بار مسئولیت فجایع کهریزک، کشتار مظلومان و اسارت بی گناهان تماما بر عهده حاکمیت است.»

روز دوشنبه ۱۱ بهمن، وب سایت اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت، در راستای انتقاد از اقدامات محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری، بار دیگر به نامه گلایه آمیز آقای هاشمی رفسنجانی خطاب به رهبر ایران اشاره کرد.

آقای هاشمی رفسنجانی، در خردادماه ۱۳۸۸ ، در نامه اش خطاب به آیت الله خامنه ای اظهارات محمود احمدی نژاد در جریان مناظره تلویزیونی با میرحسین موسوی را «عاری از حقیقت و غیرمسئولانه» خوانده و دولت را به «ارتکاب چند هزار تخلف در اجرای بودجه ها» متهم کرده بود.

در اولین هفته اسفند، متن نامه احمد منتظری، فرزند آیت الله حسینعلی منتظری، خطاب به آیت الله علی خامنه ای منتشر شد که در آن تشکیل یک جلسه پنج نفره و گفتگوی مستقیم و دوستانه بین رهبر جمهوری اسلامی و آقایان موسوی، کروبی، خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی، برای حل مشکلات سیاسی کشور پیشنهاد شده بود.

اما از تشکیل چنین جلسه ای گزارشی منتشر نشد؛ میرحسین موسوی و مهدی کروبی، رهبران مخالف دولت، همچنان در حبس خانگی ماندند و اکبر هاشمی رفسنجانی از ریاست مجلس خبرگان کنار گذاشته شد.

به دنبال آن، گروهی از دانشجویان ایرانی مقیم خارج از کشور در نامه ای سرگشاده خطاب به آیت الله خامنه ای، او را به تأسیس «صنعت مداحی و چاپلوس پروری»، میدان دادن به متملقان و خاموش کردن انتقادها متهم و آزادی فوری رهبران مخالفان را درخواست کردند.

علیرغم همه انتقاد های مندرج در نامه های سرگشاده منتشر شده در طول سال ۱۳۸۹، سرانجام در روزهای پایانی اسفند ماه، نمایندگان حاضر در نهمین اجلاس دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری، در بیانیه پایانی این نشست بر «صلاحیت و شایستگی رهبری در مدیریت جامعه اسلامی و به ویژه در خنثی سازی توطئه‌های دشمنان خارجی و عوامل داخلی آنان» تأکید و ایجاد هرگونه اغتشاش، بی‌نظمی و حرمت‌شکنی را همنوایی با دشمنان قسم خورده ملت ایران توصیف کردند.

احمد منتظری به رهبر ایران پیشنهاد تشکیل شورایی پنج نفره داد

2011/02/26

احمد منتظری با نوشتن نامه‌ای از آیت الله علی خامنه‌ای، رهبر ایران درخواست کرد شورایی پنج نفره‌ با حضور خود و میرحسین موسوی و مهدی کروبی تشکیل دهد، بلکه در آنجا راه حلی برای مشکلات کشور پیدا شود.

دراین نامه که در وبسایت آقای منتظری منتشر شده آمده است «آقایان موسوی، کروبی، خاتمی، هاشمی رفسنجانی و حضرتعالی طی این سی سال نخست وزیر و رئیس مجلس و رئیس جمهور بوده‌اید. با تشکیل این جلسه پنج نفره و گفتگوی مستقیم و دوستانه می‌توان بسیاری از مشکلات را حل کرد.»

آقای منتظری در ادامه نامه خود هشدار داده است: «اگر روند کنونی ادامه یابد باعث ریزش بیشتر نیروهای متعادل و بالا آمدن نیروهای رادیکال و تندرویی خواهد شد و چه بسا در آینده ابتکار عمل از دست جنابعالی نیز خارج شود.»

اشاره آقای منتظری به اتفاقات پس از آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال گذشته است که طی آن ده‌ها نفر کشته و هزاران نفر بازداشت شدند.

در آخرین تظاهرات اعتراضی در روزهای 25 بهمن و اول اسفند سه نفر کشته شدند و مخالفان حکومت ایران هشدار داده اند که به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.

احمد منتظری در ادامه نوشته است: «آقایان موسوی و کروبی از همفکران و همکاران قدیمی و دوستان واقعی جنابعالی و نظام هستند. اینکه آنان حاضر نیستند بر خلاف عقاید خود حرفی بزنند یا عملی انجام دهند قابل تقدیر است آنهم در مقابل کسانی که در ظاهر خود را مطیع جنابعالی جلوه می‌دهند اما در واقع خیرخواه شما نیستند و فقط منافع خود را در نظر دارند.»

آقای منتظری هم چنین در نامه خود با اشاره به اصولی از قانون اساسی که به آزادی بیان و قلم در آنها تصریح شده است به زندانیان سیاسی اشاره کرد که بدون هیچگونه گناهی محکوم شده و به زندان رفته‌اند.

او جرم آن‌ها را انتقاد از تخلفات مسئولان و پیشنهاد برای اصلاح امور دانسته که به گفته وی مصداق بارز امر به معروف و نهی از منکر است.

آقای منتظری در گفت‌و‌گو با بی‌بی سی فارسی درباره این نامه گفت: «من واقعا برای تمامیت ارضی ایران احساس خطر می‌کنم. نگرانم بر اثر تندرویهایی که از سوی دو طرف انجام شود بنیانهای اجتماعی جامعه فرو بریزد.»

او در ادامه از کسانی که قدرت دارند خواست که با ابتکار عملی انقلابی مملکت را نجات دهند تا امید به اصلاحات جای فکر فروپاشی و براندازی را بگیرد و بجای برخورد رودرو در خیابان‌ها که آثارش زیانبارش تا نسلهای بعد هم خواهد ماند همه با یکدیگر به گفتگو بنشینند.

همزمان با ایجاد محدودیت‌ها و بی‌خبری از وضعیت میرحسین موسوی، مهدی کروبی، زهرا رهنورد و فاطمه کروبی طی دو هفته گذشته، شخصیت‌ها و نهادهای نزدیک به رهبران مخالفان هشدار داده‌اند که در صورت تداوم حصر خانگی آن‌ها، از هواداران خود خواهند خواست که دوباره به خیابان‌ها بیایند.

در آخرین واکنش شورای هماهنگی راه سبز امید با حمایت از درخواست تشکل‌های سیاسی جنبش سبز برای راهپیمایی در سه شنبه دهم اسفند اعلام کرد این راهپیمایی از ساعت پنج بعدازظهر از میدان امام حسین تهران به سوی میدان آزادی برگزار می‌شود.

سرنوشت اعضاء شورای انقلاب ايران

2011/02/18
مراد ویسی
اکثر اعضای شورای انقلاب ايران، يا کشته شده و يا از دايره قدرت حذف شده‌اند.

اولين کسی از اعضای شورای انقلاب که از حکومت قهر کرد، آيت‌الله محمود طالقانی بود، که فقط دو ماه پس از انقلاب فرزندش را بازداشت کردند، و او به حالت قهر تهران را ترک کرد.

آيت‌الله طالقانی هشت ماه پس از پيروزی انقلاب در اوج محبوبيت و نفوذ در گذشت و دليل مرگ او، طبق روايت رسمی جمهوری اسلامی حمله قلبی اعلام شد و او پيش از مرگ از خطر استبداد در جمهوری اسلامی ابراز نگرانی کرده بود و گفته بود: به همين منوال پيش برود، مستبدين و مستبدهايی می خواهند بر ما و بر همه ما مسلط شوند و ديگر رحم به صغير و کبير ما نخواهند کرد . در چنين محيطی است که يک انسان خونخوار و در عين حال با هوش و زرنگی سربيرون می آورد ، خدا را شاهد می گيرد که من دلسوزترين مردم در حق شما ملت هستم ولی روحيه اش لجوج ترين و کينه ورزترين مردم است نسبت به خلق .

آيت الله مرتضی مطهری، ديگر عضو شورای انقلاب، که از نظر نزديکان امام خمينی از مغزهای متفکر انقلاب بود، فقط سه ماه پس از پيروزی انقلاب ترور و کشته شد.

آيت الله مطهری مسئول شورای انقلاب بود و همانند بسياری از روحانيون در ابتدای انقلاب می‌گفت که ولی فقيه خود حکومت نخواهد کرد. مسئله ولايت فقيه اين نيست که فقيه خودش در رأس دولت قرار بگيرد و خودش می‌خواهد عملاً حکومت کند و اجرا بکند.

آيت‌الله حسينعلی منتظری، ديگر عضو شورای برجسته شورای انقلاب بود. آيت‌الله منتظری اگرچه بعدها تا مقام جانشينی آيت‌الله خمينی بالا رفت، اما پس از انتقاد از اعدام زندانيان سياسی برکنار شد.

آيت‌الله منتظری حتی در دوران رهبری آقای خامنه‌ای سال‌ها به حبس خانگی فرستاده شد. زيرا زبان به انتقاد از رهبر گشوده بود و آشکارا می‌گفت: «اينجا به آقای خامنه‌ای بايد گفت، آقای خامنه‌ای مرجعيت چرا؟ مرجعيت که شما نيستيد در شأن مرجعيت. نيست ايشان در حد مرجعيت . حق هم ندارد بدون رودربايستی حقی ندارد.»

آيت‌الله بهشتی و آيت‌الله باهنر نيز، دو عضو شورای انقلاب بودند، که سه سال پس پيروزی انقلاب در سال ۶۰ و در انفجارهای جداگانه بمب، کشته شدند.

اما غير از اعضای روحانی شورای انقلاب، اعضای غير روحانی اين شورا نيز تقريباً تمامی يکی پس از ديگری از دايره قدرت حذف و حتی برخی اعدام شدند.

يکی از نخستين حذف شد گان غير روحانی شورای انقلاب، ابوالحسن بنی‌صدر، رئيس شورای انقلاب و اولين رئيس جمهور ايران بود.

او در سال ۱۳۶۰ پس از انتقادات مکرری از جريان حاکم در جمهوری اسلامی، از سمت رياست جمهوری برکنار شد. او در يکی از سخنرانی هايش گفته بود: «اگر ما بخواهيم وحدت داشته باشيم، بايد آزادی بيان هم داشته باشيم. نمی‌شود که نداشته باشيم و آن را به دست بياوريم، نمی‌شود و محال است که شما بيايد زبان مرا ببريد و بگوييد که حال بيايم با هم وحدت کنيم.»

صادق قطب‌زاده، ديگر عضو شورای انقلاب که در هنگام تبعيد آيت‌الله خمينی در پاريس از نزديک‌ترين افراد به او بود، سرنوشت بهتری از اعدام نيافت.

مهدی بازرگان، ديگر غير روحانی عضو شورای انقلاب که نخستين نخست‌وزير بعد از انقلاب بود، و بعدها به يکی از مهمترين منتقدان جمهوری اسلامی تبديل شد و حتی هنگامی که در مجلس نسبت به خطر استبداد هشدار داد، وابستگان جريان حاکم، مانع سخنرانی او شدند و تا مرز کتک زدنش پيش رفتند

او گفته بود: «اگر ما مجلس آزاد مستقلی نداشته باشيم که متعلق و منبعث از تمام ملت باشد، دير يا زود جمهوری اسلامی مانند سلف خود، مشروطيت سلطنتی، با حفظ صورت و عنوان، تبديل به نوعی از استبداد و نظام طاغوتی متکی به استيلای خارجی خواهد شد.»

و اما کهن‌سال‌ترين زندانی سياسی ايران در حال حاضر نيز، روزگاری عضو شورای انقلاب بوده است. او کسی نيست جز ابراهيم يزدی که روزگاری از نزديکان آيت‌الله خمينی و وزير خارجه ايران بود.

با اين وجود يکی از آخرين بازماندگان شورای انقلاب را بايد اکبر هاشمی رفسنجانی دانست.

کسی که اگر چه ۳۰ سال در مناصب قدرت باقی ماند، اما او نيز سال گذشته و در جريان ناآرامی‌های پس از انتخابات به جمع منتقدان حاکم پيوست.

و حالا اکبر هاشمی رفسنجانی همچنان رئيس مجلس خبرگان ومجمع تشخيص مصلحت نظام است، اما مدتهاست که بر همگان آشکار شده است که او نيز به عنوان آخرين بازمانده شورای انقلاب، عملاً از دايره قدرت حذف شده است وآن هم در دوران رهبری فردی چون آيت‌الله خامنه‌ای که خود از ابتدا عضو شورای انقلاب نبوده است و فقط با توصيه آيت‌الله مطهری به اين شورا راه يافت.

انتشار جزئیاتی درباره دانشجوی کشته شده در تظاهرات 25 بهمن

2011/02/15
صانع ژاله با آیت الله منتظری، عکس از سحام نیوز وبسایت سحام نیوز می گوید که این عکس متعلق به دیدار سال 1387 انجمن اسلامی دانشگاه هنر با آیت الله منتظری است. صانع ژاله نفر اول از سمت چپ است

همزمان با انتشار اخبار گوناگون درباره مشخصات صانع ژاله، یکی از کشته شدگان وقایع روز گذشته در تهران، خبرگزاری فارس مصاحبه ای با پدر وی منتشر کرده و سحام نیوز نیز عکسی از او را با آیت الله منتظری چاپ کرده است.

خبرگزاری فارس امروز (26 بهمن) به نقل از پدر صانع ژاله نوشت: «قاتلان از خدا‌ بی خبر پسرم را نمی بخشم چرا كه آنها نگذاشتند ميوه زندگی‌ام ثمر دهد.»

این خبرگزاری در رابطه با مشخصات صانع ژاله و نحوه کشته شدن او نوشت: «صانع ژاله متولد سال 63 از هموطنان كرد زبان اهل پاوه و دانشجوی رشته نمايش دانشگاه هنر تهران روز گذشته توسط يكی از گروه‌های تروريستی منافقين در خيابان امير اكرم تهران با تير مستقيم مورد هدف قرار گرفت كه پس از اعزام به بيمارستان به شهادت رسيد.»

خبرگزاری فارس همچنین از زخمی شدن چهار نفر دیگر بر اثر «شلیک مستقیم» خبر داده است.

در همین حال و در ادامه واکنش نسبت به تظاهرات 25 بهمن، به گزارش رادیو دولتی ایران، سرتیپ پاسدار احمد رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی، «از اقدام مسلحانه منافقین» [سازمان مجاهدین خلق]، در روز گذشته خبر داد و گفت :»متاسفانه در این حادثه که در خیابان نواب و توحید روی داد، یک نفر از هموطنان شهید و هشت نفر زخمی شدند.»

در عین حال تصاویری از کارت شناسایی بسیج آقای ژاله در خبرگزاری فارس منتشر شده است.

همزمان برخی از وبسایت های نزدیک به مخالفان دولت، با انتشار تصویری از آقای ژاله، او را در زمره معترضان ناآرامی های دیروز تهران معرفی کرده اند.

وبسایت سحام نیوز، نزدیک به مهدی کروبی، از رهبران مخالفان دولت، عکسی از آقای ژاله منتشر کرده که او را در کنار چند نفر دیگر در دفتر آیت الله حسینعلی منتظری، نشان می دهد.

وبسایت سحام نیوز، در شرح این عکس نوشته که این عکس دیدار سال 1387 انجمن اسلامی دانشگاه هنر با آیت الله منتظری است.

وبسایت جنبش راه سبز (جرس) در گزارشی تحت عنوان «چه کسانی به روی معترضان آتش گشودند؟» اعلام تشییع جنازه آقای ژاله توسط دفتر بسیج دانشجویی دانشگاه‌های كشور را به زیر سوال برده است.

هنوز از مشخصات سایر زخمی شدگان و فرد دیگری که به گفته وزیر کشور ایران، در وقایع دیروز تهران کشته شده، گزارشی منتشر نشده است.