متن پیاده شده روز پنج شنبه 3 شهریور 90

سلام .

پنج شنبه 3 شهریور 90- 25 آگوست 2011 میلادی

درمورد یازده موضوع امروز صحبت میکنیم:

موضوع اول اینکه- حمله به مراسم افطاری در شهر تبریز و دستگیری سی نفر از فعالین مدنی آذربایجان در این شهر اتفاق افتاد. همینطور در ارومیه هم بیست نفر از فعالین مدنی احضار وتهدید شدند. با رد دو فوریتی طرح نجات دریاچه ارومیه در مجلس شورای اسلامی ،شهرهای آذربایجان ملتهب هستند. برای بازی امروز بین تراکتورسازی و شهرداری فراخوانی داده شده.همینطور برای شنبه پنج شهریور هم در ارومیه و تبریز فرخوان داده شده . حکومت لغت ارموگلو دریاچه ارومیه را از روی اس ام اس فیلتر کرده و پیامکهایی که این لغت تویش باشد، به مقصد نمیرسد.

موضوع دوم اینکه- عیسی سحرخیز، زندانی سیاسی و روزنامه نگار شجاع در بهداری زندان رجایی شهر مورد ضرب وشتم قرار گرفته و ورود زندانیان سیاسی به بهداری این زندان را هم ممنوع کرده اند.

موضوع سوم اینکه- دوازده سال حبس برای نوید خانجانی شهروند بهایی تائید شده ظاهرا» این حکم نوزده امرداد مورد تائید قرار گرفته، اما دیروز به وکیل نوید ابلاغ شده.

موضوع چهارم اینکه- نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از سوی اتحادیه اروپا در لیست تحریم قرار گرفت ، به دلیل دخالت سرکوبها در سوریه.قبلا» قاسم سلیمانی فرمانده نیرو، عزیز جعفری فرمانده کل سپاه وحسین طائب هم در لیست تحریم اروپا قرار گرفته بود. بااضافه شدن تعدادی نهاد و افراد جدید از مقامات سوریه تاکنون نه نهاد سوریه و پنجاه تن از مقاماتش در لیست تحریم اتحادیه اروپا قرار گرفته اند.

موضوع پنجم اینکه- سفیر جمهوری اسلامی ایران در مسکو اعلام کرده که به دلیل عدم تحویل سیستم دفاع موشکی اس سیصد از روسیه شکایت خواهند کرد. اما او نگفته که به کجا قرار شکایت کنند و کدام قانون را میخواهند در مورد روسیه اجرا کنند و در هر صورت روسیه  به بهانه قطعنامه 1929 شورای امنیت سازمان ملل این سیستم دفاع موشکی را که هشتصد میلیون دلار پولش بوده و پیش پرداخت هایش را گرفته بوده به ایران تحویل نداده .قبلا» هم روسیه تحویل آنها را به تاخیر انداخته بود .بخصوصا» که با ارتباط و دیپلماسی که اسرائیلی ها به خرج داده بودند ولی جمهوری اسلامی باز دوباره یادش افتاده، بلکه بتواند این سیستم را از روسها بگیرد. احتمالا» نگران حملات احتمالی ناتو هست.

موضوع ششم اینکه- شیخ حسین انصاریان از روحانیون سرشناس که بارها هم که تلویزیون جمهوری اسلامی منبرهای او را پخش کرده، در شبهای قدر صحبت کرده که ما وعده هایی که به مردم دادیم هیچکدام عملی نشد و گفته که از مردم از ته دل عذرخواهی میکنم و انقلابی که میخواستیم این نبوده که به اجرا در آمده . احتمالا» پیامدش برای شیخ حسین انصاریان این است که دیگر از تلویزیون ایران پخش نخواهد شد و ممکن است فشارهای بیشتری را هم به این روحانی وارد کنند.

موضوع هفتم اینکه- سایت نوزده دی از سایتهای اصولگرای نزدیک به جمعیت موتلفه حملات تندی را به آقای مصباح یزدی کرده و گفته که او افراطی عمل میکند ، مدح و ذمش ارزشی ندارد ، قابل حساب نیست و بخصوص تاکید کرده با مرحوم آقای بهشتی به شدت اختلاف داشته ، دکتر بهشتی او را تحویل نمی گرفته و به نظر میرسد که این حملات به آقای مصباح یزدی به دلیل پشتیبانی او از جبهه پایداری است که درواقع این روزها رقیب اصلی این جناح اصولگراهای سنتی است.

موضوع هشتم اینکه- غلامحسین قید پرور فرمانده سپاه پاسداران استان فارس، سپاه فجر استان فارس در صحبتی اعلام کرده که نیروهای بسیج باید مانع ورود افراد غیر مسوول به مجلس شوند. یعنی در واقع این فرمانده سپاه ،آب پاکی را روی دست همه سیاستمدارای مثل همین جناحهای اصولگرا ریخته که فکر میکنند حالا در مجلس میتوانند کاره ای باشندو نماینده ای را وارد مجلس بکنند.

موضوع نهم اینکه- خبرگزاری آلمان خبرداده که اپوزوسیون سوریه خواستار دخالت ناتو در سوریه شده. البته احتمال این کار معلوم نیست چقدر بالا باشد ولی به نظر می رسد بعد از پیروزی این روشی در لیبی ممکن است که بتواند این قبیل روشها کارگر باشد. یعنی ناتو جلوی دست نیروهای سرکوبگر را بگیرد. احتمال انتقال دفتر حماس هم از دمشق به مصر مطرح شده و این همان موضعی است که جمهوری اسلامی اصلا» از این عدم همراهی حماس با  سوریه دلخوشی ندارد.

موضوع دهم اینکه- در لیبی شورای ملی انتقال جایزه یک و هقت میلیون دلاری برای سر قذافی گذاشته و به این ترتیب وجود او راهم در بین قبیله خودش هم ناامن کرده . از روسیه آقای مدودیف ،رئیس جمهورش مطرح کرده که قذافی هنوز قدرت داردو سعی کرده که یک استخوان لای زخم لیبی بگذارد. گفته که البته خوب است که دو طرف مذاکره کنند و صراحتا» هم روسیه اعلام کرده که دولت شورای ملی انتقال را به رسمیت نمیشناسد .اول سپتامبر قرار است که یک کنفرانس بین المللی با ریاست سازمان ملل ،گذاشته شود برای کمک به بازسازی لیبی.

اما بحث آخر ما بحث یازدهم – در مورد تجربه ملل دیگر همانطور که دیروز هم صحبت کردیم در خصوص لیبی و مدلی است که دیکتاتور به دست مردم سرنگون شده.

مدل مسلحانه و صحبت از اینکه که پاسخ این سوال که آیا این مدل در ایران هم ،قابل اجرا است؟ ومهمتر از آنکه آیا این مدل درایران غیر از آنکه مقدور است ، آیا مطلوب هم هست یا نه؟ من چهار محور را ذکر میکنم در خصوص اختلافاتی که بین ایران و لیبی هست و یا احتمالا» مسائل دیگر که البته می تواند خیلی از موضوعات دیگر هم در نظر گرفته شود.اما به نظر من این چهارنکته ، نکته های اساسی و قابل توجه است.

نکته اول اینکه: در لیبی ساختار اجتماعی ، ساختاری است قبیلگی که این قبایل به محض حرکت ، علیه آقای قذافی به خصوص قبایلی که از او پشتیبانی می کردند، تبدیل به یک جنگ قبیلگی شد.در ایران چنین ساختاری ، حتی قبل ترها هم نبود تا حدی بعد از انقلاب مشروطه در دوره صغیر، قبایل مسلح وجود داشتند ، اتفاقا» درگیری هم شد و سرانجام هم البته به یک دیکتاتوری ختم شد ولی در حال حاضر چنین ساختاری در جامعه ایران مطلقا» وجود ندارد.

نکته دوم اینکه: باشروع این جنگ داخلی بین قبایل و مسلح بودن آنها، ناتو تصمیم گرفت دخالت کند با مصوبه سازمان ملل و این در تعیین سرنوشت جنگ بسیار موثر بود و گرنه احتمالا» قبایل زورشان به قبیله آقای قذافی و ارتش حکومتی که دستش بود نمی رسید. معلوم نیست در مورد ایران و یا جاهای دیگر که چنین حرکتی تکرار شود اگر چه آزمون سوریه ،آزمون خوبی است و باید دید که چنین چیزی تحقق پیدا میکند یا نه؟ اگر چنین چیزی تحقق پیدا بکند یعنی ناتو در سوریه هم دخالت بکند و جلوی دست ماشین سرکوب و آدمکش ارتش سوریه را بگیرد، میتوان گفت : یک راه جدید ی دارد باز میشود ، که ماشین سرکوب به جای اینکه توسط مخالفین توی آن شکاف ایجاد شود و از کارآمدی بیفتد توسط نیروی نظامی بین المللی در واقع جلوی دستش را بگیرند و مردم بتوانند حرکت بکنند.اما به هر صورت این نامعلوم است.

نکته سوم اینکه: در جریان همین جنگهای شش ماهه بیش از دوازده هزار نفر در لیبی کشته شدند ، خسارتهای زیادی وارد شده و الآن هم مهم ترین چالش پیشروی دولت انتقالی این است که بتواند آرامش و امنیت را برقرار بکند و این نیروهای مسلح را خلع سلاح بکند که بتواند امنیت را در لیبی برقرار بکند و جنگ بین قبایل
شروع نشود که مدتی بعد همه شان دنبال یک دیکتاتور دیگر بگردند. در حالی که در ایران تجربه قبلی هم ما داشتیم با

     حرکتهای مدنی، مبارزات مدنی،مقاومت مدنی وروشهای non violentو یا بی خشونت میتوان بسیج عمومی مردم را کرد. قدرت عمومی مردم را به کار گرفت که دراین روش هم زودتر فلج سازی حکومت به پیروزی میتوان رسید، هم از خسارتهای مالی و به خصوص جانی تا حد زیادی میتوان جلوگیری کرد.

ام نکته آخر اینکه: از دل این زد وخورد مسلحانه، شانس اینکه دموکراسی بیرون بیاید به خصوص اگر امنیت برقرار شود در کشوری مثل لیبی به شدت کاهش پیدا میکند. درحالی که پروژه ی جنبش در ایران ، پروژه ی گذار به دموکراسی است به خصوص اینکه در این روش باید نیروهای مخالف باید بتوانند در جریان مبارزه نشان بدهند که ساز و کار دموکراتیک را در درون خودشان میتوانند برقرار کنند، مدل هایی مثل کنگره ملی آفریقا و یامجلس ملی فلسطین و غیره در جریان مبارزه به شکل انتخابی میتوانند بوجود بیاورند که بهترین ضامن خواهد شد برای بعد از پیروزی در جهت استقراردموکراسی.

اندکی صبر سحر نزدیک است. تا فردا شاد ،پیروز ،موفق و سرفراز باشید. به امید پیروزی ایران و ایرانیان.

برچسب‌ها: , ,


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: