متن پیاده شده روز چهارشنبه 26 امرداد 90

سلام،

چهارشنبه 26 مرداد 90، 17 آگوست 2011 میلادی

در مورد 13 موضوع امروز صحبت می کنیم. موضوع اول اینکه حسین رونقی ملکی بعد از وخیم شدن حال وی، به بیمارستان طالقانی منتقل شد اما مامورین امنیتی در حال بیماری و انتقال وی به بیمارستان هم او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. گویا عصبانیت این حضرات از نامه ای است که او چند روز پیش به دادستان نوشته بود. به هر حال بعد از یک معاینه سرپایی بعد از چند ساعت او را دوباره به زندان برگرداندند.

نکته دوم اینکه دلنوشته زیبایی را وحید لعلی پور از زندان اوین به همسرش مهدیه گلرو در زندان اوین به مناسبت سومین سالگرد ازدواجشان و 26 امین سالگرد تولد مهدیه گلرو نوشته. صحبت از عشق و دوستی در این نامه ها باعث شده که مجموعه گرانبهایی برای تاریخ مملکت ما از دلنوشته های مبارزین زندانی ما، چه در حق همسرانشان و خانواده هایشان، چه گاهی هر دو مثل این زوج مبارز که در زندان هستند و چه گاهی که در بیرون از زندان برایشان جمع آوری شده که میراث بزرگی برای فرهنگ کشور ما خواهد بود.

نکته سوم اینکه 5 نفر از فعالین حقوق بشر، آقای دکتر سیف زاده، ابولفضل عابدینی نصر، حسین رونقی، مهدی خدایی و سماء نوران طی نامه ای پشتیبانی خودشان را از نسرین ستوده اعلام کردند و اعتراض او به برخود مقامات امنیتی و زندان با خانواده و فرزندانش که منجر به اعتصاب ملاقات از سوی نسرین ستوده شده.

نکته چهارم اینکه هیلا صدیقی، شاعره جنبش سبز، دیروز در دادگاه به 4 ماه حبس تعزیری و 5 سال حبس تعلیقی محکوم شد. آریا آرام نژاد یکی دیگر از هنر مندان نوشت این هم هدیه ای دیگر به هنرمندان سرزمین ما.

نکته پنجم اینکه کتاب هاله با عزت رفت در مورد حوادث قبل و بعد از شهادت هاله سحابی، همینطور مجموعه ای از پیامها و مقاله هایی که در این خصوص نوشته شده تهیه شده و از دیروز روی اینترنت قرار گرفته و در دسترس همگان هست.

نکته ششم اینکه نامه ای در محکومیت زندان یا در حصر بودن آقایان موسوی و کروبی و همسرانشان که به مرز 6 ماهگی رسیده تهیه شده، تا الان بیش از 280 نفر از فعالین سیاسی و مدنی به همراه چندین تشکل حامی حقوق بشر و جنبش سبز آنرا امضاء کردند. تا دوهفته دیگر هم نامه هست برای هرکسی که بخواهد امضاء کند و بعد از آن به سازمانهای بین المللی، سازمان ملل، گزارشگر ویژه و نهادهای مختلف تسلیم خواهد شد.

نکته هفتم اینکه 100 نفر از معلمان حق التدریسی آموزشگاه های فنی کشور بار دیگر جلوی مجلس تجمع کردند. این معلمین که بین 3 تا 13 سال سابقه کار دارند، کار آنها با توجه به مصوبه دوسال قبل مجلس بین وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم پاسگاری می شود چون  آموزشگاههای فنی به وزارت علوم واگذار شده و هیچ کدام تعهد خود را برای استخدام آنها انجام نمی دهند و این معلمین کماکان سرگردانند. تعداد این معلمین از سراسر کشور به روایتی 4500 نفر است، بعضی ها عدد آنها را تا 1000 نفر گفتند.

نکته هشتم اینکه شرکت بلاروس نفت هم تمام فعالیتهای خود را در ایران متوقف کرد و از دیروز 25 مرداد با فسخ کارهایش کلاً از ایران رفت. بعد از چند ماه کشمکش بر سر تعهدات این شرکت و استخراج از حوزه های نفتی که مسوولیت گرفته بود، سرانجام این شرکت هم از ایران رفت.

نکته نهم اینکه در مجلس شعر آقای خامنه ای که در واقع باید گفت که به سبک سلطان محمود غزنوی و پر از انوری پروری  هست، ظاهراً شاعر ی به نام آقای محمد حسین جعفریان وقتی نوبتش می شود مطرح می کند که اینجا شعرها را قبلاٌ بازبینی می کنند و شعر پاستوریزه فقط باید جلوی شما خوانده شود. بالاخره آقای خامنه ای می گوید حالا شعرت را بخوان که ظاهراً شعری با محتوای اعتراضی داشته به کل شرایط کشور که نتیجه آن این می شود که آقای خامنه ای به او می گوید که حرفت و شعرت زبان حال مخالفان نشود و بعد هم از شدت عصبانیت ظاهراً نماز جماعت هم حتی با این حضرات شاعر نمی خواند و مجلس را ترک می کند.

نکته دهم اینکه ایران از طرح گام به گام روسیه استقبال کرده، هم آقای احمدی نژاد و هم آقای جلیلی، و آقای صالحی وزیر خارجه دولت احمدی نژاد هم دیروز بلافاصله عزم مسکو شد. به هر صورت به قول معروف چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی، شش سال مملکت را دچار انواع ضررها، چندین قطعنامه و تحریمهای گشترده کردند و حالا آقایان همه دسپاچه دارند دنبال این میگردند که بلکه به کشورهای 5+1 برابر طرح روسیه بقبولانند که دارند کارهای خوبی می کنند بلکه که این تحریمها یک به یک کم شود و بلکه لغو شود. امری که به نظر من بعید می رسد چرا که نهایتاً دنیا از ایرن می خواهد غنی سازی اورانیوم را متوقف کند و الحاقیه قرارداد ان پی تی را امضاء کند که ایران تا الان این کار را نکرده.

نکته یازدهم اینکه دیروز آقای احمدی نژاد دستور داده که دفاتر نمایندگی کلیه نهادها در گمرک تعطیل شود و هیچ نهادی دیگر نماینده در گمرک نداشته باشد. موضوعی که احتمالاً دچار سر و صدا و مخالفت خواهد شد و از جاهای مختلف توی سر آقای احمدی نژاد خواهند زد و این حرف را ناچار می شود که پس بگیرد. ضمن اینکه اصل ورود قاچاق به کشور که سپاه هست، اسکله های خاص خودش، مراکز خاص خودش و حتی فرودگاه های خاص خودش، گذرگاه های مرزی خاص خودش را دارد و اساساً کاری به کار گمرک ندارد.

نکته دوزادهم اینکه سوریه دیشب هم در بسیاری از نقاط شاهد تظاهرات بود. در حمص، در پاره ای از شهرکهای اطراف دمشق، در شهر ابو کمال و کشته های بند لاذقیه از مرز 36 نفر هم گذشت. سازمان آزدایبخش فلسطین، گلوله باران مرکز آواره گان فلسطینی را جنایت علیه بشریت خواند و به شدت دولت سوریه را محکوم کرد. خانم هیلاری کلینتون هم در صحبتی که روز گذشته داشت از دولتهای ترکیه و عربستان خواسته که خواستار برکناری بشار اسد شوند اما خودش به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا حاضر نشد رسماً این موضوع را عنوان بکند. آقای احمد داوود اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه هم دیروز اخطار شدیدی به سوریه کرد و گفت که باید ارتش کشتار در شهرها را متوقف کند و از ورود به شهرها و کشتن مردم خودداری کند. به هر صورت در داخل ایران هم و در محافل حتی داخل حکومت هم انتقاد از این پشتیبانی یکپارچه حکومت ایران از سوریه در حالیکه جنایتهای حکومت سوریه را حتی بسیاری از کشورهای اسلامی و بسیاری از کشورهای دیکتاتوری اسلامی هم محکوم می کنند، بالا گرفته. آقای فرید حداد عادل برادر زن آقای مجتبی خامنه ای مطلبی را در مشرق نوشته بود که از بشار اسد دفاع کرده که کاملاً حرفهای آقای فرید حداد عادل حرفهای آقای مجتبی خامنه ای حساب می شود و کاملاً نشان می دهد که در موضع دفاعی آقایان حضرات قرار دارند حتی در داخل حکومت.

اما بحث آخر ما در مورد تجربیات کشورهای دیگر این دفعه به داستان فلسطینی ها اختصاص دارد که انتفاضه اول که بنیانگذارانش دکتر مبارک عواد بود از 1987 تا 1993 در دستورالعمل خودش مبارزات بی خشونت را قرا داده بود و توفیقات بزرگی هم این جنبش داشت به دست می آورد. یکی از کارهای زیبای این جنبش مسئله حرکتی بود که در بیت ساهور یکی از توابع بیت الهن در سواحل غربی رود اردن، سرزمینهای تحت اشغال اسراییل اتفاق افتاد که ساکنین این بخش و این روستاها گفتند که شعار انقلاب آمریکا را می دادند که هیچ مالیاتی نمی دهیم اگر که نماینده در مجلس نداشته باشیم و می گفتند که ما مالیات باید بدهیم که بشود گلوله که بچه های خودمان را بکشد. به هر صورت پاسخ اسراییل بسیار خشن بود، حکومت اسراییل دیپلماتها و روزنامه نگارها را از منطقه بیرون کرد و اسراییلی های طرفدار این حرف فلسطینیها را هم دیگر اجازه نداد و دست به دستگیری، قطع تلفنها، سرکوب و غیره زد ولی موضوع به مطبوعات دنیا کشید، جو بزرگی در دنیا ساخته شد و حتی شاید برای اولین بار بود که در امریکا هم اسراییل محکوم شده به خاطر خشونتها و کار به شورای امنیت سازمان ملل رسید. از 15 عضو شورای امنیت 14 عضو به قطعنامه علیه اسراییل رای دادند اما متاسفانه آمریکا آنرا وتو کرد و راه برای خشونتهای بعدی باز شد.

اندکی صبر سحر نزدیک است. تا فردا شاد، پیروز و موفق باشید. به امید پیروزی ایران و ایرانی.

Advertisements

برچسب‌ها:


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: